وكاد يفسد بأقواله الأُمور ، ويشوّش الأحوال ، واستدعاه من الشام ، فكان إذا رأى عثمان قال : ( يَوْمَ يُحْمَى عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ ) ( 1 ) ، فضربه عثمان بالسوط على ذلك تأديباً . ( 2 ) انتهى . يعنى زد عثمان أبا ذر را به اين جهت كه رسيد عثمان را كه أبو ذر در شام هرگاه نماز جمعه مىخواند ومردمان مناقب شيخين ذكر كردن مىگرفتند ، مىگفت به مردمان : آيا ديديد آنچه احداث كردند مردم بعد شيخين ، به گچ اندود كردند بناها را ، وپوشيدند جامه‌هاى نرم ونازك را ، وسوار شدند بر اسبها ، وخوردند طيبات را - واين تعريض است به عثمان - ، وقريب بود كه فاسد كند أبو ذر به اين أقوال خود ، أمور را ومشوّش كند أحوال را ، عثمان أبو ذر را از شام طلب داشت ، پس حال أبو ذر اين بود كه هرگاه عثمان را مىديد اين آية را مىخواند كه محصلش اين است : روزى كه گرم كرده شود - يعنى برافروزند آتش را - بر آن گنجها در آتش دوزخ ، پس داغ كرده شود بدان دينارها ودرهمهاى سوزان پيشانىهاى ايشان وپهلوهاى ايشان وپشتهاى ايشان ، پس عثمان أبو ذر را به تازيانه زد بر اين براي تأديب . انتهى المحصل . وهمچنين قطب الدين شيرازي در “ حواشي تجريد “ گفته :

--> 1 . التوبة ( 9 ) : 35 . 2 . شرح تجريد العقائد قوشچى : 375 .